اول از همه ممنون از تصوراتتون راجع به من در دو پست قبل! اینم برای اینکه بدونید چه موجودی رو تصور کردید! (به علت مورد سرزنش واقع شدن از طرف یکی از دوستان (که چقدر خل و دیوونه‌ای و این چه کاریه کردی!!!) عکسمو برمیدارم تا موردی پیش نیاد! اما تف به ریدر که این چیزا حالیش نمیشه!)

یکی از الطافی که خداوند به من داشته اینه که زبانم خوب بوده و خوب مونده! وقتی درس و دانشگاه رو تمام کردم نگران بودم زبانم ضعیف بشه و دیگه نتونم به خوبی حرف بزنم. سرکار که اومدم همه چیز خلاف تصورم شد. توی این سه سال کارT همش با انگلیسی سر و کار داشتم و خوشحالم که زبانم فراموش نشد که هیچ کلی هم بهتر شد. البته دلیل داره ها!!! چون مجبور بودم افتضاحترین لهجه ها رو بفهمم. قبلنا وقتی فیلم میدیدم لزومن کل فیلم رو نمیفهمیدم اونم فیلمای هالیوودی که کلی لهجه‌های درست و حسابی دارن. اما الان وقتی فیلمی رو میبینم کامل میفهمم. آهان... اینو میگفتم که دلیلش اجبار به درک لهجه‌های گوناگون بود. توی جلسات مجبور بودم و هستم که بفهمم. فیلم نیست که بگی ولش کن! همش بحث و جدل و مذاکرات کاریه که اگر با نفهمیدن یه پله عقب بمونی عملن باختی... اینه که مجبور شدم بفهمم! نمیدونم چقدر مواجه بودید با خارجیهایی که انگلیسی زبان دومشونه. بعضی ازین ملیتها چنان لهجه‌های افتضاح و خنده‌داری دارن که بیا و ببین. بعضی لهجه‌ها رو اینجا تقلید!! می‌کنم... فینگیلیش بخونین!!!